भर्खरै: संयुक्त राष्ट्रसंघका पुर्वमहासचिब एवम नोबेल शान्ती पुरस्कार विजेता घानाका कोफी अन्नानको ८० वर्षको उमेरमा निधन । विश्वकप फुटबल २०१८को उपाधी फ्रान्सले जित्यो, क्रोएसियालाई ४-२ले हराउदै फ्रान्स २० वर्षपछि दोश्रो पटक उपाधी जित्न सफल । अमेरिकी राष्ट्रपती ट्रम्प र उत्तर कोरियाका शासक किम बिच सिङापुरमा ऐतिहासिक भेटवार्ता,उत्तर कोरियाद्वारा आणविक निशस्त्रीकरण गर्ने घोषणा। अमेरिकी राष्ट्रपती ट्रम्पद्वारा ईरानसँगको आणविक सम्झैताबाट बाहिरिने घोषणा। भुकम्पपछी अमेरिकाले नेपाललाई दिदै आएको टिपियस सुबिधा नविकरण नगरेपछी २०१९को जुन २४ भित्र उक्त सुबिधा लिएका नेपालीहरुले अमेरिका छोड्नु पर्ने। अमेरिका,बेलायत र फ्रान्सका संयुक्त फौजहरुद्वारा सिरियामा हवाई हमला, सिरियाले आफ्ना नागरिकहरु माथि रासयनिक हतियार प्रयोग गरेको आरोप। फ्लोरिडाको एक स्कुलमा पुर्व विद्यार्थीले अन्धाधुन्ध गोली चलाउदा १७ जनाको ज्यान गयो,आक्रमणकारी प्रहरीको नियन्त्रणमा,बन्दुक नियन्त्रणको आवाज पुन: चर्कियो,अमेरिकाभर प्रदर्शन। अमेरिकाले यल सल्भाडोरलाई १५ वर्ष देखी दिदै आएको टिपीयस सुविधा खारेज गर्‍यो, २०१९को अन्त्य सम्म दुई लाख साल्भाडोरियनले अमेरिका छाड्नु पर्ने। २०१८ को जनवरी २२ देखि अमेरिकाको यातायात सुरक्षा विभागले नौ राज्यले न्यूनतम संघीय सुरक्षा मापदण्ड पुरा नगरेको भन्दै उक्त राज्यका सवारीचालक अनुमति पत्रको भरमा हवाईयात्रा गर्न नपाउने निर्णय लिएको छ।

14 June, 2016

गजल

कपास रूपि कोमल मन फलाम झै भारी भयो
सधै साथमा हुने डुंगा आज खोला पारी भयो।

उकालोमा धकेलेको अभिनय गर्छन उनीहरू
मृगलाई झै ओरालोमा लखेट्ने क्रम जारी भयो।


आजकल मौन देख्छु तिम्रा गुलाबी ओठहरु
मेरा केही सुझाव पनि तिम्रालागि जुहारी भयो।


नाम र दामकै पछि लागिरहेछ यो दुनियाँ
घुइयाको तिम्रो भाउ सुनकै हाराहारी भयो।
                        ***        
             -विश्वबन्धु कार्की

गजल

सुन्दर मनको मझेरीमा आएर गयौ
मेरो बेग्लै संसारमा रमाएर गयौ।

पीडाको समुन्द्रमा म लड्नै लाग्दा
बेसाहरा हात मेरो समाएर गयौ।

मुटु भित्र प्रेमको हिउ पग्लदै थियो
मन भरि आसुँको दह जमाएर गयौ।

खुशीका पालुवाहरू हरियो बनि आएथे
खाटा बसेको घाउमा नूनचुक थमाएर गयौ।

ढुक्क लाग्थ्यो मलाई तिम्रो साथ हुँदा
थरथरी यो कोमल मुटु कमाएर गयौ।
                     ***        
            -विश्वबन्धु कार्की

13 June, 2016

मेरी चन्द्रमा

हे वतास
उडाई देउ त्यो कालो बादल
हे अग्नि
पगालि देउ उस्को देखिने दाग
छेकिएको त्यो तिम्रो रूपलाई
प्रष्ट हेर्ने मेरो रहर।
तर उही अन्धकार
कति फरक छ दिन र रातमा
दिनको उज्यालो देखि डराउने चन्द्रमा
रातमा स्वयम उज्यालो बोकेर आउछ
अनि लुक्छ औसींको रातमा कतै।
तर उस्लाई
जस्तै बादलले छेके पनि
जस्तै ग्रहणले खाए पनि
जस्तै दिनले सताए पनि
फेरि एकदिन टहटह उभिदिन्छ
मेरो आँगनीमा
निश्चल प्रेमकी खानी मेरी चन्द्रमा।
               ***
           -विश्वबन्धु कार्की